Fijn leven.
Ik heb de spanning rondom mijn stage een beetje los kunnen laten door er een dagje op uit te trekken met een gezellig groepske huisgenoten. Daar is het ook weekend voor. Zes meiden in een autootje gepropt en rijden maar! Op naar het geluk. Na een drankje op een heel knus plekje met prachtig uitzicht (Playa Forti), een duik in de zee, een snorkeluurtje (ik voelde dezelfde trilling in mijn keel als bij het dolfijnen zwemmen en was er dus van overtuigd dat er dolfijnen in de buurt zouden zijn maar we hebben ze niet gezien) en een beetje zonnen, hebben we het Westelijkste puntje van Curaçao opgezocht. En dat was mooi! De weg er naar toe was weer spannend off road. Omdat Kim, onze chauffeur, van een tien meter hoge rots was gesprongen, op haar billen terecht kwam en geen auto meer kon rijden van de pijn, moest ik het even overnemen. Mark weet dat ik niet van off road weggetjes houd.... Maar nu was ik een held, je moest er bij zijn! Af en toe was er een aanloop nodig om alle hindernissen te overwinnen. We kwamen op een hele mooi plek. Wij kleine mensjes op een groot open rotslandschap met de oneindige zee voor ons en daarboven de oranje zon, die even van ons voelde maar ook van jullie is. Daarna hebben we gegeten bij een bekend lokaal restaurant (Jaanchie's) waar je leguaan kan eten! Dat hebben we dan ook gedaan, nouja, een hapje geproefd... Ze hadden alleen een sprekende kaart (Een man Jantje genaamd, in het Papiaments Jaanchie) die ons vertelde wat er op het menu stond. Ik vind het leuk om in deze hoek van Curaçao te zijn. Hier is het minder commercieel/toeristisch. Mensen zijn persoonlijk. Je krijgt hele verhalen te horen over alles wat je wil weten. Na het eten mochten we plaats nemen in schommelstoelen en kregen we een afscheidscadeautje, een papegaaitje. Met z'n allen weer terug in de auto, een bijna-dood-ervaring rijker omdat Kim wilde kijken wat er gebeurt als je in het pik donker je lichten uit doet, kwamen we lachend en druk weer veilig thuis.
Ik heb het leuk met alle huisgenoten. Vooral de twee blauwe huizen trekken veel met elkaar op. Het is zo leuk dat niemand hier andere verplichtingen heeft dan stage. Geen drukke leventjes. In de avonden en weekenden ben je altijd met elkaar. Renate en ik hebben een bonte avond georganiseerd!
Maar eerst ga ik een spannend weekje tegemoet wat betreft stage! Bespreking met techniekmannen, repetities in het theater en de voorstellingen! We spelen aankomend weekend, drie keer! Mijn huisgenoten komen kijken! Een grote organisatie want er spelen meer dan 100 kinderen mee!
Met de fijne uitspraak van Renate: ‘Tel niet de dagen maar laat de dagen tellen' sloot ik de dag af. We genieten hier. We weten dat dit leven heerlijk is. Niemand wil meer terug.
Liefs van Eline
Reacties
Reacties
Je verhalen blijven verrukkelijk.
Maar het idee dat je terugkomst in de buurt komt heeft ook iets heel fijns.
Al besef ik natuurlijk dat dit voor jou een dubbel gevoel moet zijn.
Ach, realiseer je dat er veel mensen zullen staan met wijd gespreide armen!
En dat er een tof project aan komt, wat ik helaas niet samen met jou volg, maar dan nog.
Ik geniet van jouw laatste indrukken en alsjeblieft laat jou dat nog véél meer doen!!!
Kus,
Eva.
heey gezustert..
wat een wijze uitspraak van Renate! :D
moet je doen!
tot over een paar weken alweer!
x
Hee lieve Eline!
Ik krijg gewoon kippenvel van je verhaal, wat een fijn leven heb je daar. Raar idee dat je in april weer terug moet of niet?
Heel veel succes komende week met de besprekingen en voorstellingen. Ik hoop dat alles precies zo gaat als je wilt.
Geniet van je leven daar!
Hele dikke kus van mij
Hi Eline,
Wat heb jij straks als je weer terug bent een "boel" meegemaakt, veel dingen om aan terug te denken. Vast een ervaring om nooit te vergeten lijkt me zo als ik je verhalen lees.
We zullen blij zijn als je weer terug bent hoor maar geniet nog even van het bijzondere leven dáár !
Liefs Constance
Wow, ik ook kippevel. Vooral van je laatste zinnen.
Ik ben zo blij voor je dat je zo'n geweldige tijd hebt daar. En please, als je terug komt, neem je de zon voor ons mee?
Liefs!
@@@@@@ @@@@@@
@@@@@@@@@@ @@@@@@@@@@
@@@@@@@@@@@@@@ @@@@@@@@@@@@@@
@@@@@@@@@@@@@@@@@ @@@@@@@@@@@@@@@@@
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
@@@@@@@@@@@@@@@
@@@@@@@@@@@
@@@@@@@
@@@
@
Hey Elin!
Blij dat je het nog steeds naar je zin hebt en al die leuke dingen doet! Je terugkomst komt al wel steeds dichterbij.. ook gezelig voor ons! :)
Heb je btw ook nog een mailtje gestuurd.. Hopelijk kun je wat tijd vrijmaken voor een reactie ;)
Geniet er nog van meid!
xxx Lieke (Huize Primus)
Dag Eline,
Door de eerste lentedag in Nederland moest ik denken aan jou in Curaçoa.
Goed te horen dat je de drukte van je stage een beetje los hebt kunnen laten.
Ik wens je heel veel succes en vooral heel veel plezier bij de voorstellingen!
Nog even en dan ben je hier en dan gaan we alweer aan de slag met hofcultuur. Leuk dat we bij elkaar in de groep zitten.
Geniet en tot snel! X
Heeeeeeeeel veel succes komend weekend met je voorstelling!! Gaat vast goed komen, want met zo'n enthousiasme en improvisatietalent komt alles op zn'n pootjes terecht!
Groetjes uit Zuid-Afrika! En inderdaad, aftellen heeft geen zin, ik ben er ook maar mee gestopt...het moment van naar huis gaan komt vanzelf. En ik WIL OOK NIET TERUG!! :(
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}